Jongste Nuus
Christelike Nasionalisme – ’n Stywe dosis Calvinisme met ’n bietjie Boere-Romantiek
Deur Riaan Ingram - MTh; MA (Filosofie)
Aan die einde van die negentiende en die begin van die twintigste eeu is verskeie Afrikanerfilosowe en -teoloë wat in Nederland en Duitsland studeer het deur die nieu-Calvinisme en die Romantiese Nasionalisme beïnvloed. In die aangesig van die uitdagings waarmee hulle met hul terugkoms in Suid-Afrika gekonfronteer is, het hulle ’n unieke wêreldbeskouing ontwikkel wat as Christelike Nasionalisme bekend staan. Hierdie wêreldbeskouing word al te maklik as iets boos beskou omdat apartheid kwansuis die praktiese implikasie daarvan was. Wanneer ‘n mens die Christelike Nasionalisme in sy eie terme oorweeg, is daar egter niks verwerpliks daaromtrent te vinde nie. In hierdie artikel skets ek die kontoere van die Christelike Nasionalisme sodat die leser self kan oordeel oor die meriete daarvan.
Die leidende motief van die nieu-Calvinisme is dat God in sy hoedanigheid as Almagtige en Skepper soewerein is oor elke enkele dingetjie en elke enkele gebeurtenis. Deur die sonde is die skepping egter korrup en daarom kan daar absoluut niks bestaan of gebeur, behalwe deur die genade van Christus nie. In die evangelie van Johannes hoofstuk 1 word daar immers die volgende oor Christus bely:
In die begin was die Woord daar en die Woord was by God en die Woord was self God. Hy was reeds in die begin by God. Alles het deur Hom tot stand gekom: ja, nie ’n enkele ding wat bestaan, het sonder Hom tot stand gekom nie.
Is dit werklik nodig dat Afrikaners in ‘n multikulturele eenheidstaat aan die agterspeen suig?
deur Cor Ehlers (OASE-voorsitter)
Kliek gerus op die groen skakels in die artikel vir agtergrondinligting.
Dit blyk uit die kommentare op ‘n artikel in die Vryburger, spreekbuis vir die Boere-Afrikanervolksraad, dat Afrikaners wat vryheid nastreef in twee kampe verdeel is. Die eerste verwys na ‘n groep regse Afrikaners wat glo dat hulle ‘n “blanke volkstaat” vir Afrikaners tot stand sal kan bring. Die tweede verwys na ‘n groep wat as die “politiek korrektes” beskou kan word en wat dink hulle sal vir Afrikaners een of ander vorm van (beperkte) outonomie binne die huidige grondwetlike bestel kan beding, en dat dit is waar Afrikaners se heil gevind behoort te word.
Tussen al die kommentare op die Vryburger se artikel word Ernst Roets van Afriforum ook aangehaal waarin hy na bewering op sy facebook OASE onder eersgenoemde klassifiseer, en die Orania-projek onder laasgenoemde. Dit is natuurlik niks anders as goedkoop reklame vir Orania wat toenemend onder die dekmantel van Solidariteitbeweging begin funksioneer nie. Ernst Roets se lukrake ettiketering van OASE skep ‘n wanindruk van dit wat OASE in werklikheid is, of wat die drukgroep se doelwitte en werkswyse alles behels.
Hoe meer Solidariteitbeweging by Orania betrokke raak, hoe meer streef die dorpie en sy bestuur na ‘n multikulti- of politiek korrekte oplossing. Selfs Wynand Boshoff, seun van wyle prof. Carel Boshoff en inwoner van Orania, beskou deesdae Afrikanerkultuur as iets wat binne die multikulti-RSA tuishoort, soos wat duidelik blyk uit ‘n resente artikel van hom in Vry Afrikaner, een van Orania se spreekbuise.
Afrikaners as westerse minderheidsvolk vasgevang in ‘n eenheidstaat tussen miljoene andersdenkendes
OASE verwys gereeld na die kultuurverskille en verskille in waardestelsels tussen Afrikaners as klein westerse minderheidsvolk en die miljoene Afrikane waarmee hulle omsingel is binne die RSA-eenheidstaat. Hierdie stand van sake noop Afrikaners om na vryheid te streef sodat hulle beheer oor hul eie lot kan neem. Artikel 235 van die RSA-grondwet en die internasionale reg bied aan Afrikaners ‘n uitweg in die vorm van eksterne selfbeskikking op die basis van territoriale soewereiniteit.
Volkekundiges publiseer gewoonlik artikels van hierdie aard, maar dit is insiggewend om hierdie keer die waarnemings van ‘n Amerikaanse filosoof te lees:
I am an American who taught philosophy in several African universities from 1976 to 1988, and have lived since that time in South Africa. When I first came to Africa, I knew virtually nothing about the continent or its people, but I began learning quickly. I noticed, for example, that Africans rarely kept promises and saw no need to apologize when they broke them. It was as if they were unaware they had done anything that called for an apology.
Wie wil Baas wees, moet ook kan Klaas wees
Vandat Jan van Riebeeck in die Kaap aangekom het tot vandag toe is Afrikaners verknog aan goedkoop volksvreemde – dit is: swart en bruin – arbeid. In die huidige demokratiese bedeling beteken verknog wees aan volksvreemde arbeid in werklikheid om verkneg te wees deur swart en bruin arbeiders.
Afrikaners moet aanvaar dat daar nooit weer ’n staat met ’n Afrikaner-minderheidsregering kan wees nie. Die internasionale gemeenskap, wat die sleutel tot ons vryheid hou, sal eenvoudig geen staat erken waar die beginsel van een-mens–een-stem nie geld nie. Regstegnies en teoreties gesproke kan ’n nuwe staat tot stand kom sonder dat Afrikaners ’n meerderheid in die gebied van ’n beoogde staat vorm. In die praktyk kan ’n Afrikanerstaat waarin Afrikaners volledig uitdrukking gee aan hul vryheidsdrang en etniese identiteit egter alleen bestaan indien Afrikaners die nuwe staat se bevolking getalsgewys oorheers. Verder kan so ‘n staat slegs volhoubaar wees in soverre Afrikaners dit onbepaald getalsgewys oorheers. Selfs al laat ons ’n minderheid volksvreemde arbeiders in ’n Afrikanerrepubliek toe, sal die hoër bevolkingsaanwas van veral ongeskoolde voksvreemde werkers daartoe lei dat hulle Afrikaners mettertyd weer getalsgewys sal oorheers. Sodoende word Baas uiteindelik weer Klaas.
Interessante brief van ‘n oud-Zimbabwiër
OASE het hierdie interessante en insiggewende brief van ‘n oud-Zimbabwiër ontvang. Ons plaas dit net so in Engels.
It is my observation that the large majority of Afrikaners are really ‘gatvol’ about the escalating mayhem and discrimination perpetrated against them as a people. I divide Afrikaners in terms of my observation after a number of years in this country into three groupings, based on what I see as their response to their current fate: Far right-wing Afrikaners; liberal Afrikaners including Broederbonders and the business elite since they react similarly; and mainstream Afrikaners who clearly are in the majority.
The way people will behave and react to the same problem is strongly dependent on their deep seated belief and value systems and what they feel could be lost to them.
The far right-wing Afrikaners, who generally style themselves as ‘opregte Boere’, have a fundamentalist belief system. The world for them is either black or white. Whites must win and Blacks must lose. They are in essence as most Afrikaners proud of their culture and want to preserve it. They are at the same time also largely racist and supremist. The legitimate rights and beliefs of the other people are usually of no consequence to them. They are afraid of the world they now have to live in. The world is a very threatening place for them. The solution for them is total separation from everyone including other Afrikaners who do not think or believe as they do. They are ‘good’ and everyone else is ‘bad’. They tend to have socialist leanings and are not that different from Communists, although they will never acknowledge it due to their ignorance of real Communism. They are not prepared to play by any rules except their own.
Ontstaan van die Afrikanervolk
In voorafgaande artikels op hierdie blog is die woord ‘volk’ telkens gebruik, maar lesers moet daarop let dat die begrip ‘volk’ as sodanig nie meer inslag vind in die moderne antropologie en sekerlik ook nie meer in die moderne wêreld nie. Ons hoef net dit wat rondom ons afspeel waar te neem, dan sal [...]
Read more ...Die kultuurpatroon van die Afrikanervolk Volgens Coertze (1973:71) bestaan kultuur uit ‘n verskeidenheid kulture wat die lewensgestalte is van ‘n verskeidenheid volke, versprei in ruimte en mekaar opvolgend in tyd, alhoewel daar groot ooreenstemming is in algemene struktuur en vorm van die kulture van die wêreld en vermoedelik ook van alle tye. Hierdie fundamentele aspekte [...]
Read more ...Die aard van die Westerlinge wat in die 17de eeu na Suid-Afrika gekom het en hul lotgevalle in die 18de eeu. Volgens Coertze (1974:49) was die Hollanders – soos wat destyds na hulle verwys is, aangesien die Koninkryk van die Nederlande eers in die 19de eeu tot stand gekom het – wat hierheen gekom het [...]
Read more ...
